Van afval tot kunst

Allerlei etiketten hebben ze hem al opgeplakt. ‘Eclectisch kunstenaar’, ‘Anachronistisch beeldhouwer’ en ‘maker ven recycleerkunst’. Luc Peters (75) moet er niks van hebben. “Ik volg de regels niet. Alle materiaal waaraan te zien is dat er mensenhanden aan te pas zijn gekomen, geef ik nieuw leven. Zowel eeuwenoude fossielen als spullen die ik op straat vind.” Zijn kunstwerken die een prachtige serene rust uitstralen, maken steeds meer furore op grote internationale kunsttentoonstellingen. De lange weg naar succes van een rebelse Roermondenaar.
Tekst: Ray Simoen / Foto’s: Raoul Limpens

Afval bestaat niet voor Luc Peters. Zijn atelier staat vol betonnen brokken uit de bouw, stukken hout, metalen staven en staafjes, poppenlijfjes zonder hoofd, resten van ijzeren hekwerken. Hoekig, ruw en ongepolijst. Ernaast eeuwenoude fossielen, kleine en grote schelpen, glad en sierlijk, uit een of andere prehistorische zee. Alles gevonden op straat, in containers of een vakantiestrand. “Er gaat geen container ongezien aan mij voorbij. En van vakantie keren we altijd terug met een volle achterbak”, zegt de75-jarige kunstenaar met een glimlach.

Hij is steeds op zoek naar fragmenten met een historie. “Aan materiaal moet te zien zijn dat mensen ermee en eraan hebben gewerkt. Wat is de geschiedenis van een stuk beton, hout, gips of ijzer? Dat boeit me, dat zet me aan het werk.”

Met modern restmateriaal en fragmenten uit het verleden als fossielen, schelpen en botten maakt de zilvergrijze Roermondenaar kunst, die ‘nieuw leven’ geeft aan deze brokstukken van nu en vroeger. “Tegelijk geef het ook de eindigheid en dood van veel aan.”

Het hele artikel lezen? Bestel hier Navenant editie 1 2026.