Guave, herinneringen en het zoeken naar echtheid

Wanneer het stadse leven me bekruipt, en begrijp me niet verkeerd, ik ben een true city girl, voel ik dat mijn batterij even moet opladen. Mijn gedachten dwalen dan automatisch af naar een tropisch ideaalbeeld. Palmbomen, warme briesjes, vreemde vogels en romantische avonden in een hemelbed met een klamboe. Puur voor het idee natuurlijk, want in mijn fantasie is het zó schoon en luxe dat er geen enkel beest zich ’s nachts op mijn hoofd zou wagen.
FOTOGRAFIE: ENRIQUE MEESTERS | LOCATIE: HOTEL THE DUTCH

Een tijd geleden boekte ik een last minute naar Mexico. De hoofdfoto van het hotel was zó groen, zó overdreven tropisch, dat ik mezelf al zag zitten met pina colada’s die rijkelijk zouden vloeien. Maar
eenmaal daar toen de poorten openden naar het resortpark, deden de stenen die er lagen me denken aan de Droomvlucht in de Efteling. Alles klopte… en tegelijkertijd ook helemaal niet.

Ik bestelde mijn lang verlangde pina colada. Het bleek een soort veredelde slushpuppy met een lichte boozy touch. Er waren restaurants in alle keukens: Italiaans, Japans en nog drie andere varianten. Alles perfect geregisseerd, maar het raakte me niet. Ineens voelde het alsof het stadse leven me gewoon achterna was gereisd.

Het hele artikel lezen? Bestel hier Navenant editie 2 2026.