Kokkerelli: Spruiten

Kokkerelli: Spruiten

 










Kokkerelli: Spruiten

Voor kinderen is het de gruwelgroente bij uitstek. En toch weten volwassenen de gevreesde spruit vaak wél te waarderen. Ligt het aan de smaakontwikkeling, de bereiding of is het toch een imagoprobleem? We volgen de weg van bodem naar bord en schakelen zelfs de wetenschap in, zodat straks ook uw spruit enthousiast de tanden zet in de spruit.

Dit keer slaan telers, kinderen en wetenschappers de handen ineen om de eer van de spruit te verdedigen. We starten bij teler Jack van Lin in Sint Odiliënberg. Hij levert de mooiste spruiten aan veiling ZON fruit & vegetables. Josie en Diesel stappen met frisse tegenzin het veld op, want spruiten, nee daar moeten ze echt niets van hebben. “Het lijken wel palmbomen!” roept Josie als de eerste planten opduiken. Ook Diesel is ongewild onder de indruk als teler Jack van Lin een paar stronken lossnijdt en vertelt hoe de spruitjes groeien. “De spruiten worden gezaaid in het voorjaar en kunnen geoogst worden vanaf september. Veel mensen denken dat het nog steeds eerst moet vriezen, zodat de spruit glucose aanmaakt en wat zoeter wordt, maar dat is echt niet nodig. Tegenwoordig zijn de spruiten niet meer zo bitter als vroeger, proef maar.” Aarzelend wordt er gehapt in de rauwe spruit en warempel, nog een paar keer. “Is lekkerder dan gekookt”, klinkt het uit Josie’s volle mond. In de hal kijken de kinderen met grote ogen naar het uitsorteren van de groente, waarbij allerlei maten spruit voorbij komen. “Die gaan nu rechtstreeks naar de veiling, maar jullie mogen wel wat meenemen om er iets lekkers mee te maken.” Jack schept een paar zakken vol en er wordt koers gezet naar Villa Flora in Venlo.

Foto: Bram Becks

Lees verder in Navenant 8, vanaf pagina 128