Column: Doctors wil not kill you: now or never!

Gerard Bos

Column: Doctors wil not kill you: now or never!

Kees van der Staaij, voorman van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) heeft boze tongen losgemaakt met zijn artikel in de Wall Street Journal over de afglijdende praktijk van euthanasie in Nederland, terwijl hij überhaupt tegen euthanasie is.

Voor de kop van het artikel droeg hij geen verantwoordelijkheid (In The Netherlands, the Doctor Will Kill You Now), maar over de boodschap natuurlijk wel. Ik citeer: “Will the day come when society considers it entirely normal – even “natural” – for people who grow old or become sick simply to pop the pill and disappear?“

Daar raak ik dan toch volledig de weg kwijt. Denkt de voorman van de SGP werkelijk dat je na de dood verdwijnt? Ik dacht dat de SGP van mening was dat er sprake is van het eeuwige leven? Hoe kun je dan verdwijnen en hoe kan dan – zoals hij ook bepleit in hetzelfde artikel – de overheid verantwoordelijk gesteld worden voor het leven, als het leven niet verloren kan gaan? Gaan we volgens Van der Staaij dan toch dood? Nog nooit eerder heb ik zoveel twijfel gezien bij de SGP.

We gaan toch allemaal naar de hemel of naar de hel? Dat laatste is overigens een hele nare gedachte en het meest trieste wat ik in mijn praktijk als arts heb meegemaakt. Ik zie de gereformeerde dominee nog zitten aan het sterfbed van een jonge vrouw. In het bijzijn van haar drie jonge kinderen, die oud genoeg waren om te begrijpen wat de dominee vertelde, sprak hij zijn twijfels uit of zij wel in de hemel zou komen. De hel was volgens hem een reële optie waarmee de zieke vrouw rekening diende te houden.

Van mij hoeft Van der Staaij zelf niet te kiezen voor een humaan sterfbed – zo zie ik de mogelijkheid van euthanasie. Als hij zijn sterven en de manier waarop graag aan God wil overlaten, dan is dat zijn keuze. Wat ik niet begrijp, is waarom hij mijn keuze om dood te gaan en de manier waarop zou willen beïnvloeden. Het is niet nodig mijnheer Van der Staaij. En ook niet nodig voor die mensen die een welbewuste keuze voor euthanasie gemaakt hebben, zoals ik als SCEN arts (tweede menings arts bij euthanasie) vaak van dichtbij heb meegemaakt. De overheid heeft reeds prima zijn werk gedaan om de vrijheid van doodgaan in goede banen te leiden. Wat dat betreft heb ik meer vertrouwen in ons als overheid dan in Uw God. Vóór de mogelijkheid van euthanasie en palliatieve sedatie (slaapmedicatie bij onbehandelbare klachten, red.) was doodgaan namelijk vaak héél moeizaam.

Noch aan het begin van het leven, noch aan het einde van het leven gaat alles perfect. Aan het begin van het leven helpen wij artsen zodat de kans op een vervelend kraambed voor moeder en kind vele malen lager is dan wanneer dit uitsluitend aan de natuur (God) zou worden overgelaten. Een beetje helpen, bij de start van het leven, daar is toch niets mis mee?

Mijnheer van der Staaij: misschien heeft Uw God ons mensen wel het talent gegeven om humaan te handelen. Zou dat voor u ook een optie kunnen zijn? Dat doodgaan - het kraambed naar het nieuwe leven - meer op de hemel dan op de hel mag lijken?