Fotografe Vivian Keulards

Schiet verstilling

Fotografe Vivian Keulards

Het modelletje rekt haar volle 140 centimeter uit, alvorens ze achterover leunt en een holle rug maakt.

Haar sproetjes twinkelen in de zon, de rode lokken dansen op haar rug. Fotografe Vivian Keulards stelt scherp en wacht, een snijdende stilte. De horloges van de fotografe en het meisje lijken stil te staan, terwijl de wereld om hen heen blijft draaien. Dan gaat het hart van Vivian sneller kloppen, het is zover. Ze spant haar vinger en drukt af. Het moment gevangen, de herinnering bewaard.

Tekst: Cindy Brouns
Fotografie: Vivian Keulards

Vivian Keulards heeft als fotografe het voorrecht dat ze telkens mag proeven van andere werelden. De kwetsbaarheid van de mensen die haar in hun wereld verwelkomen, de gewoontes die ze leert kennen en de omgeving die ze observeert. Door te fotograferen legt Vivian de wereld stil, bevriest het moment en bewaart de herinnering.

Carrièreswitch
Het familiealbum van Vivian begint met een foto die 46 jaar geleden getrokken werd: een vrolijke baby. Toen kon men nog niet bevroeden dat ze meer uren achter dan voor de camera zou spenderen. Die kant leek het lang niet op te gaan. Achttien jaar jong laat Vivian geboortegrond Geleen achter zich en trekt de wijde wereld in. Ze rondt een studie in de communicatiewetenschap af, start een succesvolle carrière als intercedente en sticht daarna een gezin in Leiden. Zwanger van de tweede, wordt het gezin Keulards een kans voorgelegd. “Mijn man kreeg een opdracht aangeboden in Ierland. Voor mij was dat een mooie gelegenheid om uit de commerciële wereld te stappen en goed na te denken over wat ik nu echt wilde met mijn leven.” Aan de andere kant van de Noordzee vond ze het antwoord op dat prangende vraagstuk: fotografie. “Het heeft altijd als een rode draad door mijn leven gelopen.” Hoe ze die passie hervond en verder uitdiepte, lees je in Navenant nr.8