Venkel uit Leunen

Spreekt woordje over de grens

Venkel uit Leunen

Terwijl Maarten Claessens de geur van anijs opsnuift, kijkt hij eens goed om zich heen. Niets dan venkel, zo ver de horizon reikt.

Hij haalt twee knollen uit het veld en houdt ze hoog voor de fotograaf. Deze streekproducten uit Leunen mogen niet mee op avontuur. Hun broers en zussen staat een uitdagender leven te wachten: een enkeltje naar Frankrijk, Duitsland of Engeland.

Als de venkel er mooi bij staat, in de schijnwerpers gezet door de zon, kunnen de broers Claessens, Bert en Maarten, wel eens met de armen over elkaar genieten van de vruchten van hun inspanningen. Momenten waar ze naar terug verlangen als donkere wolken zich samen pakken boven Leunen. Zoals afgelopen voorjaar, toen het noodweer verdronken prei en venkelknollen met gaten op zijn geweten had. Maarten en Bert kijken tot nu toe terug op een raar seizoen. Bert: “Het seizoen begon al niet goed met stevige hagelbuien.” Maarten: “Toen we gingen planten, vroor het ineens. Daarna sloeg het weer om en stegen de temperaturen explosief. Venkel is heel gevoelig voor weersinvloeden, dus dat kwam ze niet ten goede. Nu begint de rust gelukkig terug te komen.” Bert durft het haast niet uit te spreken, maar waagt zich er toch aan: “We hopen dat de rest van het seizoen rustig verloopt.”

Waar de venkel uit Leunen uiteindelijk op het bord beland leest u in Navenant nr.6 2016. Daarin wordt ook de historie van het familiebedrijf uit de doeken gedaan.